3 πράγματα που πρέπει να κάνετε σε ένα γρασίδι που έχει καταστραφεί από το καλοκαίρι πριν πέσουν οι θερμοκρασίες

Το γρασίδι σας μοιάζει με χαλί άχυρο από τη ζέστη; Ηρεμήστε. Ένα κίτρινο γρασίδι δεν είναι απαραίτητα νεκρό, και σας έχουν απομείνει ακόμα μερικές εβδομάδες για να το ξανασταθείτε στα πόδια του πριν εγκαταστασθεί το κρύο. Ορίστε τα τρία βήματα που πρέπει να κάνετε, στη σωστή σειρά, για να ξεκινήσει πραγματικά.

Διάγνωση: είναι πραγματικά νεκρό το κίτρινο γρασίδι σας;

Πριν κατεβάσετε τον σκαριφικατέρ, πρέπει να ξέρετε τι θεραπεύετε. Μετά από μια παρατεταμένη ζέστη, το γρασίδι μπαίνει σε κατάσταση νάρκης: τα κοκκάλια κιτρινίζουν και ξεραίνονται, αλλά οι ρίζες παραμένουν ζωντανές κάτω από την επιφάνεια. Αυτό είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης, όχι αγωνία.

Ένα απλό τεστ επιτρέπει να αποφασίσετε. Τραβήξτε ελαφρά μια δέσμη καμένου γρασιδιού: αν αντιστέκεται και παραμένει αγκυρωμένη στο έδαφος, οι ρίζες κρατιούνται καλά και η ανάνηψη είναι δυνατή. Αν τα κοκκάλια ξεκολλούν σε πακέτα χωρίς προσπάθεια, η ζώνη είναι πιθανώς νεκρή και θα πρέπει να ξαναφυτευτεί παρά να επισκευαστεί.

Ενέργεια Νο1: αερισμός του εδάφους για να αναπνεύσει

Αυτό είναι το προτεραιότητας βήμα, αυτό που καθορίζει την επιτυχία όλων των υπολοίπων. Μετά από ένα ξηρό καλοκαίρι, το συμπιεσμένο έδαφος εμποδίζει το νερό και τον αέρα να διεισδύσουν στις ρίζες, φαινόμενο παρόμοιο με αυτό που περιγράφηκε σχετικά με τη γη σκληρή όπως το σκυρόδεμα μετά το καλοκαίρι. Ο αερισμός του εδάφους ξανανοίγει αυτούς τους διαδρόμους και επιτρέπει στο γρασίδι να αρχίσει να αναπνέει ξανά πριν από το πότισμα ανάνηψης.

Σκαριφικοποίηση ή απλή αερισμός: ποια να επιλέξετε

Οι δύο τεχνικές δεν στοχεύουν το ίδιο αποτέλεσμα. Η σκαριφικοποίηση ξαδιάζει το βρύο και το φυτικό σκυρί που συσσώρευται στην επιφάνεια, αυτό το στρώμα νεκρής ύλης που πνίγει το γρασίδι. Η αποσυμπίεση, από την άλλη πλευρά, συνίσταται στη διάτρηση του εδάφους σε βάθος με ένα δίκρανο ή έναν αερίφορο κατά σημεία για να αποσυμφορήσουν τις ρίζες. Σε ένα γρασίδι καμένο από τη ζέστη, είναι καλύτερο να ξεκινήσετε με ελαφρά αποσυμπίεση: μια υπερβολικά επιθετική σκαριφικοποίηση σε αποδυναμωμένο γρασίδι κινδυνεύει να ξαδιάσει αυτά που απομένουν ζωντανά.

Πώς να αερίσετε χωρίς να καταστρέψετε τα πάντα

Εργαστείτε με ξηρό καιρό, έδαφος ελαφρά υγρό στην επιφάνεια, ποτέ κατακόρυφα. Περάστε το εργαλείο διασταυρώνοντας τα περάσματα, χωρίς να επιμείνετε στις ήδη πολύ αραιές περιοχές. Ένα γρασίδι σε κατάσταση νάρκης δεν αντέχει καλά τις άγριες παρεμβάσεις: μια μετρημένη κίνηση είναι καλύτερη από ένα πέρασμα που θα τελείωνε να σκοτώνει τις εύθραυστες δέσμες.

Ενέργεια Νο2: το πότισμα ανάνηψης, χωρίς να πνίξετε τις ρίζες

Μόλις αερίσετε το έδαφος, μπορεί να ξεκινήσει το πότισμα ανάνηψης, αλλά με μέθοδο. Το κλασικό λάθος είναι να πετάξετε ένα μεγάλο όγκο νερού μονομιάς μετά από εβδομάδες ξηρασίας: το έδαφος, ακόμα υδρόφοβο, αφήνει το νερό να κυλήσει χωρίς να φτάσει στις ρίζες. Είναι καλύτερο να ποτίζετε με πολλά κοντά περάσματα, νωρίς το πρωί ή στο βράδυ, για να δώσετε χρόνο στο νερό να διεισδύσει πραγματικά.

Υπολογίστε περίπου 15 με 20 λεπτά ποτίσματος ανά ζώνη, δύο με τρεις φορές την εβδομάδα, παρά καθημερινό επιφανειακό πότισμα. Αν η κοινότητά σας βρίσκεται ακόμα υπό περιορισμούς νερού, δώστε προτεραιότητα στις εξουσιοδοτημένες χρονικές περιόδους και συγκεντρώστε την προσπάθεια στις πιο κατεστραμμένες περιοχές παρά σε ολόκληρη την επιφάνεια.

Ενέργεια Νο3: επανακάλυψη των γυμνών περιοχών πριν από το χειμώνα

Μόλις αερίσετε και επανυδατώσετε το έδαφος, είναι ώρα για την υπερσπορά. Η επανακάλυψη συνίσταται στην προσφορά νέων σπόρων γρασιδιού στις ζώνες όπου δεν αναβλαστάνει τίποτα, ανακατεύοντάς τες ελαφρά με το υπάρχον χώμα χάρη σε ένα απλό τσουγάρι. Ο Σεπτέμβριος παραμένει το καλύτερο χρονικό παράθυρο του χρόνου για αυτήν την εργασία (το έδαφος είναι ακόμα ζεστό, οι βροχές επιστρέφουν φυσικά, και η νέα ανάπτυξη έχει χρόνο να ριζώσει πριν από τους πρώτους παγετούς), υπό την προϋπόθεση ότι τηρείτε την ακριβή ημερομηνία για ξανασπορά ενός καμένου γρασιδιού μετά τη ζέστη.

Επιλέξτε σπόρους γρασιδιού που ταιριάζουν στον τύπο εδάφους σας και στον προσανατολισμό του κήπου σας, παρά ένα γενικό μείγμα. Μια ελαφρή συμβολή λιπάσματος πλούσιου σε φώσφορο, ευνοϊκό για την ανάπτυξη των ριζών, μπορεί να συνοδεύσει τη σπορά, αλλά αποφύγετε οποιοδήποτε λίπασμα με υψηλή περιεκτικότητα σε άζωτο που θα προωθούσε τα φύλλα σε βάρος των ριζών σε μια στιγμή όπου το γρασίδι πρέπει κυρίως να αγκυρωθεί πριν από το χειμώνα, γνωρίζοντας ότι τα φυτά κουρασμένα από το καλοκαίρι δεν έχουν πάντα ανάγκη από λίπασμα.

Τα λάθη που καταστρέφουν όλες αυτές τις προσπάθειες

Η πολύ κοντή κοπή παραμένει η αριθμός ένα παγίδα μετά από ένα καμένο γρασίδι: το κόψιμο ραβδί αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο κοκκάλια ήδη ευάλωτα και εκθέτει το γυμνό έδαφος στον υπολειπόμενο ήλιο. Διατηρήστε ένα γενναίο ύψος κοπής, γύρω στα 6 με 7 εκατοστά, μέχρι το γρασίδι να ανακτήσει τη δύναμή του.

Ένα άλλο συχνό πρόβλημα: υπερβολική σκαριφικοποίηση πολύ νωρίς, με τα πρώτα σημάδια ψύχους, χωρίς να περιμένετε το γρασίδι να βγει πραγματικά από τη νάρκη. Είναι καλύτερο να περιμένετε το χρώμα να επιστρέψει λίγο πριν παρέμβετε. Τέλος, ένα υπερβολικά γενναίο πότισμα μονομιάς ευνοεί την ανάπτυξη του βρύου και του φυτικού σκυριού, ακριβώς αυτό που προσπαθείτε να εξαλείψετε με τον αερισμό. Προχωρήστε στη σειρά, χωρίς να παραλείψετε βήματα, και το γρασίδι σας θα έχει όλες τις ευκαιρίες να ξεκινήσει πριν το κρύο παγώσει τα πάντα μέχρι την άνοιξη.